پمپ گریز از مرکز یا سانتریفیوژ
پمپ های گریز از مرکز را می توان به سه دسته اصلی تقسیم بندی نمود:
پمپ های جریان شعاعی
پمپ های جریان محوری
پمپ های جریان مختلط
در پمپ های جریان شعاعی، ایجاد فشار از طریق به حرکت درآوردن مایع پمپاژ شده در جهت شعاعی نسبت به شفت پمپ انجام می گیرد. این پمپ ها در کاربردهایی با دبی کم و هد بالا بکار برده می شوند.
در پمپ های جریان محوری یا پروانه ای، فشار در اثر حرکت محوری مایع پمپ شده ایجاد می گردد و برای کاربردهایی با دبی بالا و هد کم استفاده می شوند. پمپ جریان مختلط، ترکیبی از انواع شعاعی و محوری بوده و بین این دو نوع قرار می گیرد. در طبقه بندی انواع پمپ های گریز از مرکز، از سرعت ویژه پمپ، که در فصل 2 به آن پرداخته شده است (و همچنین مطالب اشاره شده در کتاب پمپ، پمپاژ و پاپیانگ)، استفاده می شود. پمپ های جریان شعاعی دارای سرعت ویژه کم (کمتر از ۲۰۰۰) بوده در حالیکه پمپ های جریان محوری دارای سرعت ویژه بالا (بزرگتر از ۸۰۰۰) می باشند. پمپ های جریان مختلط در میان این دو قرار دارند.
برای تولید فشار، مایع در یک فشار اولیه (فشار مکش) وارد سمت مکش پمپ گریز از مرکز می گردد. انرژی مایع متناظر با این فشار، همراه با انرژی جنبشی مایع ناشی از سرعت مکش و انرژی پتانسیل ناشی از موقعیت لوله کشی مکش، انرژی کل مایع در زمانی که وارد پمپ می گردد را بیان می دارد. با جریان یافتن مایع درون پمپ، مایع در اثر چرخش پروانه پمپ با توجه به نیروی گریز از مرکز، شتاب می گیرد و انرژی جنبشی مایع افزایش می یابد. در پایان، زمان خارج شدن مایع (هنگامی که مایع از پیچک پمپ به لوله کشی تخلیه وارد می گردد) انرژی جنبشی به انرژی فشاری تبدیل می گردد.