چه زمانی انتخاب پمپ های جابه جایی مثبت بهتر است؟
در ادامه قصد داریم تا برخی شاخص های کلیدی که منجر به انتخاب پمپ جابه جایی مثبت به جای پمپ سانتریفیوژ می شود را ارائه نماییم:
• ویسکوزیته بالا
• فشار بالا
• قابلیت خودراه اندازی
• راندمان یا بهره وری بالا
• نیروی برشی پایین
• پمپاژ بدون نشتی
• جریان ثابت/ فشار سیستم متغیر
• جریان پایین
• سرعت کم
• توانایی عملکرد در جریان دارای ذرات جامد
• اندازه گیری جریان به صورت دقیق و مکرر
• جریان دوفازی
یکی از مهم ترین ویژگی های پمپ جابه جایی مثبت مربوط به قابلیت آنها در رابطه با پمپاژ کردن مایعات لزج می باشد. در پمپ های سانتریفیوژ امکان پمپاژ مایعاتی وجود دارد که لزجت پایینی دارند. بازده پمپ گریز از مرکز با بالا رفتن ویسکوزیته خیلی سریع تنزل پیدا کرده و حد بالایی از ویسکوزیته وجود دارد که در نظر گرفتن پمپ سانتریفیوژ را به دلیل تلفات انرژی بیش از حد غیر عملی خواهد کرد. مایعات بسیار غلیظ به هیچ وجه نمی توانند با پمپ های گریز از مرکز پمپاژ شوند و تنها راه عملی که برای پمپاژ چنین مایعاتی وجود دارد به کارگیری بعضی از انواع پمپ های جابه جایی مثبت می باشد.
اغلب پمپ های جابه جایی مثبت، به صورت ذاتی از خصلت خودراه اندازی بهره می برند و خودمکش هستند. این بدان معناست که اینگونه پمپ ها بدون نیاز به پر شدن خط لوله مکش و حذف گازهای غیرقابل میعان از آن (پیش از راه اندازی پمپ) در بالای سطح مایع پمپ شونده واقع شوند. بنابراین این نوع پمپ ها را می توانیم بدون نیاز به وجود هر گونه تجهیزات خاص هواگیری خارجی به سادگی در بالای مخازن انتقال نصب کرد.
شاخصه های مربوط به فشار بالا و جریان پایین باید به صورت توام در نظر گرفته شوند. منظور از فشار بالا یعنی چقدر بالا و منظور از جریان پایین یعنی چقدر پایین. برای مثال، می توان پمپ های گریز از مرکزی را نام برد که فشاری تا چند هزار psi تولید کرده و یا انواع کوچکی از آنها که ظرفیتشان تنها چند گالن در دقیقه می باشد. با این وجود، اگر شخصی تقاضای 5 گالن در دقیقه با فشار psi 2000 داشته باشد باید چه کرد؟ در چنین حالتی، استفاده از یک پمپ جابه جایی مثبت تنها راه حل موجود خواهد بود. تنها ناحیه ای که تحت پوشش پمپ جابه جایی مثبت قرار خواهد گرفت مربوط به جریان های پایین با فشارهای بسیار زیاد خواهد بود.
در صورتی که تنها موضوع مورد ملاحظه در انتخاب پمپ، بهره وری از لحاظ مصرف انرژی باشد، پمپ های جابه جایی مثبت گزینه های محبوب تری خواهند بود زیرا برخی از پمپ های PD از لحاظ مصرف انرژی کاملا کارآمد می باشند. البته انرژی تنها موضوع مورد توجه نبوده و عوامل دیگری مانند هزینه نصب و نگهداری نیز بر هزینه های ناشی از صرفه جویی در مصرف انرژی اولویت خواهند داشت.
شاخصه هایی که در ارتباط با سرعت پایین، قابلیت عملکرد در جریان با ذرات جامد و برش کم می باشند به طور معمول به شکل توام وجود دارند. در پمپ هایی از نوع سانتریفیوژف مایع پمپ شونده به دلیل سرعت بالا در خروجی پروانه و کلرنس های نردیک پمپ، در معرض تنظ های برشی بالایی قرار خواهد گرفت. بیشتر مایعات توان تحمل چنین سرعت های بالا و و تنش های برشی زیاد را ندارند. یک نمونه خوب از این مورد مربوط به میوه و سبزیجاتی مانند گیلاس و نخودفرنگی می شود که در کارخانه های مواد عذایی پمپ می شوند. اگر این محصولات با استفاده از پمپ های سانتریفیوژ پمپ شوند، احتمالا آب گیلاس یا آب نخودفرنگی تولید می شود. یک رده کامل از پروانه های پمپ سانتریفیوژ از نوع غیر قابل انسداد وجود دارد که وظیفه آن، پمپاژ فاضلاب و سایر مایعات زائد حاوی مواد جامد خواهد بود. چنین پمپ های سانتریفیوژ مجبور به حفظ یکپارچگی مواد جامد نبوده و غالبا در زمان پمپاژ آنها را تکه تکه می کنند. یک نوع پروانه سانتریفیوژ دیگر به نام پروانه Recessed یا گردابی نیز وجود دارد که قادر به پمپاژ جامدات بزرگ با کمترین میزان تخریب می باشد.